ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

 ΠΕΡΙΦ/ΚΗ Δ/ΝΣΗ Π & Δ ΕΚΠ/ΣΗΣ Ν. ΑΙΓΑΙΟΥ 

Δ/ΝΣΗ Π/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΚΥΚΛΑΔΩΝ 

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΕΥΚΩΝ ΠΑΡΟΥ 

 Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας 

 Σχολικό έτος 2022-23

 ΥΑ: 13423/ΓΔ4/2021, ΦΕΚ 491/Β/9-2-2021) 

 ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ 

 Νηπιαγωγείο Λευκών Πάρου Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κυκλάδων 

 Κωδικός Σχολείου (ΥΠAIΘ): 9290237 

 Έδρα του Σχολείου: Λεύκες Πάρου 

 Τηλέφωνο: 22840 41793 

 Προϊσταμένη Σχολικής Μονάδας: Γιάννα Σέργη 

 e-mail: mail@nip-lefkon.kyk.sch.gr 

 Ιστοσελίδα: https://niplefkon.blogspot.com 

 Περιεχόμενα 

Εισαγωγικά Όραμα - Σκοπός

Άρθρο 1. Βασικές αρχές και στόχοι 

Άρθρο 2. Προσέλευση, παραμονή και αποχώρηση 

Άρθρο 3. Είσοδος τρίτων ατόμων στο σχολείο 

Άρθρο 4. Συμπεριφορά μαθητών/τριών 

Άρθρο 5. Πρόληψη φαινομένων Βίας και Σχολικού εκφοβισμού

Άρθρο 6. Συνεργασία Σχολείου-Οικογένειας - Συλλόγου Γονέων/Κηδεμόνων 

Άρθρο 7. Εορταστικές Εκδηλώσεις

Άρθρο 8. Φαρμακευτική Αγωγή 

Άρθρο 9. Προστασία προσωπικών δεδομένων-φωτογραφήσεις/βιντεοσκοπήσεις

Άρθρο 10. Ποιότητα του σχολικού χώρου-αισθητική και καθαριότητα

Άρθρο 11. Προστασία από πιθανούς κινδύνους 

 Εισαγωγικά

Ο Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας περιλαμβάνει το σύνολο των όρων και των κανόνων που αποτελούν τις προϋποθέσεις, για την απρόσκοπτη, μεθοδική και αποτελεσματική λειτουργία του Νηπιαγωγείου. Βασίζεται στην κείμενη νομοθεσία (ΦΕΚ 491/ 09-02-2021), ενσωματώνει καταξιωμένες παιδαγωγικές αρχές και είναι προσαρμοσμένος στις ιδιαίτερες συνθήκες λειτουργίας του Νηπιαγωγείου. Συντάχθηκε από την Προϊσταμένη και μοναδικό μέλος του Σ.Δ. (αρ. Πράξης 12/05-12-2022) με τη σύμφωνη γνώμη του Προέδρου της Σχολικής Επιτροπής Πρωτ/θμιας Εκπ/σης του Δήμου Πάρου, κ. Χ. Μαλινδρέτου. Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων δεν υφίσταται προς το παρόν. Υποχρέωση για την τήρησή του έχει η Προϊσταμένη, το εκπαιδευτικό προσωπικό, οι μαθητές/τριες, οι γονείς/κηδεμόνες και το βοηθητικό προσωπικό.

Ο παρών Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας, έχει εγκριθεί  από  την Συντονίστρια Εκπαιδευτικού Έργου παιδαγωγικής ευθύνης του Νηπιαγωγείου Λευκών Πάρου ΠΕ 60, κ. Βασιλική Βέλκου (Αρ. Πρωτ. 32/17-01-2023 έγγραφο του 1ου Περιφερειακού Κέντρου Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού Νοτίου Αιγαίου) καθώς και από τη Διευθύντρια ΠΕ Κυκλάδων, κ. Ειρήνη Τσαβαλά (Αρ, Πρωτ.  1031/26-01-2023 έγγραφό της) και ισχύει μέχρι τη λήξη του σχολικού έτους 2022-23. Μπορεί δε να επικαιροποιηθεί ή να αναθεωρηθεί, έτσι ώστε να συμπεριλαμβάνει νέες νομοθετικές ρυθμίσεις, εάν προκύψουν, να ανταποκρίνεται στις αλλαγές των συνθηκών λειτουργίας του Σχολείου και τις, κατά καιρούς, αποφάσεις των αρμόδιων συλλογικών οργάνων του.

 Όραμα - Σκοπός 

Το όραμα της Προϊσταμένης και των μελών της σχολικής κοινότητας είναι να καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε η σχολική μονάδα να λειτουργεί εύρυθμα ανταποκρινόμενη στις ανάγκες και τις προκλήσεις της εποχής με συνεχή βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης αγωγής και εκπαίδευσης. Υιοθετούμε τη μάθηση “μεθ’ ηδονής”, διότι εξασφαλίζει τη χαρά και την αγάπη των μικρών μαθητών προς το σχολείο και τις διαδικασίες μάθησης, τη διαφοροποιημένη διδασκαλία και την αποδοχή της ετερότητας κάθε είδους, δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργικότητα εκπαιδευτικών, μαθητών και τρόπων διδασκαλίας, υποστηρίζουμε δράσεις οι οποίες ευαισθητοποιούν τους μικρούς μαθητές σε θέματα περιβάλλοντος και αειφορίας, προωθούμε τη συνεργασιμότητα και την εξωστρέφεια και εστιάζουμε στην καλλιέργεια δεξιοτήτων ζωής. Σκοπός η ολόπλευρη, αρμονική και ισόρροπη και ανάπτυξη των μαθητών, προκειμένου να αναπτύξουν στον μέγιστο δυνατό βαθμό τις δυνατότητές τους και να ολοκληρωθούν μελλοντικά ως προσωπικότητες προς όφελος του εαυτού τους και του κοινωνικού συνόλου.

Άρθρο 1. Βασικές αρχές και στόχοι του Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας

Ο Κανονισμός, περιλαμβάνει όρους και κανόνες, κατανομή αρμοδιοτήτων και ευθυνών, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, για όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας, έτσι ώστε να διαμορφώνεται στο σχολείο το παιδαγωγικό κλίμα που θα διευκολύνει την αποτελεσματική λειτουργία του. Οι δυσκολίες και τα προβλήματα που θα προκύπτουν θα αντιμετωπίζονται από τα μέλη της σχολικής κοινότητας ως προκλήσεις και ευκαιρίες βελτίωσης, ανάπτυξης και ενδυνάμωσης παιδαγωγικών, διδακτικών, και άλλων πρακτικών. Μέσω των συμφωνημένων αρχών του Κανονισμού του Νηπιαγωγείου, επιδιώκεται: -Η δημιουργία υποστηρικτικού πλαισίου για την απρόσκοπτη συμμετοχή όλων των μαθητών/τριών στην εκπαιδευτική διαδικασία. 

-Η υιοθέτηση καταξιωμένων παιδαγωγικών αρχών, διδακτικών μεθόδων και αξιοποίηση αποτελεσματικών εκπαιδευτικών εργαλείων ώστε όλοι οι μαθητές/τριες να να έχουν τη δυνατότητα για ουσιαστική μάθηση και αγωγή σύμφωνα με την ηλικία τους. 

Άρθρο 2. Προσέλευση, παραμονή και αποχώρηση 

i. Η προσέλευση των μαθητών/τριών γίνεται από τις 08:15 έως τις 08:30 και η αποχώρηση από μεν το πρωινό-υποχρεωτικό τμήμα στις 13:00 από δε το ολοήμερο-προαιρετικό στις 16:00. 

ii. Η έγκαιρη προσέλευση και αποχώρηση των μαθητών/μαθητριών προς και από το σχολείο αποτελεί υποχρέωση των γονέων/κηδεμόνων. Η καθυστέρηση κατά την προσέλευση των μαθητών/τριων παρεμποδίζει τη λειτουργία του σχολείου, διότι αποσπά τις/τους εκπ/κους και τους υπόλοιπους μαθητές/τριες. Η χρονικά καθυστερημένη παραλαβή των μαθητών/τριων δημιουργεί ανασφάλεια στους μαθητές/τριες που περιμένουν, παρεμποδίζει τη λειτουργία του ολοημέρου προγράμματος και τις λοιπές υποχρεώσεις των εκπαιδευτικών, των οποίων η ευθύνη για τους/τις μαθητές/τριες λήγει τις ώρες αποχώρησης από κάθε τμήμα. 

iii. Η/ο εκπαιδευτικός του πρωινού-υποχρεωτικού τμήματος υποδέχεται τους μαθητές/τριες στην είσοδο του διδακτηρίου και οι γονείς αποχωρούν. Κατά τη διάρκεια του χρόνου της προσέλευσης των μαθητών/τριών δεν παρευρίσκεται κανείς χωρίς άδεια στο χώρο του σχολείου εκτός των μαθητών/τριών και των εκπαιδευτικών. 

iv. Με σκοπό κυρίως την ασφάλεια των μαθητών/τριών αλλά τη μη παρακώλυση της λειτουργίας του σχολείου από την πιθανή είσοδο άλλων ατόμων, οι θύρες του σχολείου παραμένουν κλειδωμένες από τις 08:30 και κατά τη διάρκεια του προγράμματος. 

v. Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος κανένας ανήλικος ή ενήλικος δεν επιτρέπεται να παρακολουθεί, να συνομιλεί ή να δίνει αντικείμενα σε μαθητές και μαθήτριες του σχολείου από οποιοδήποτε σημείο πρόσβασης. 

vi. Οι μαθητές και οι μαθήτριες δεν επιτρέπεται να αποχωρούν από το σχολείο πριν τη λήξη του ωραρίου του πρωινού - υποχρεωτικού και του προαιρετικού - ολοήμερου τμήματος. Σε έκτακτες περιπτώσεις (π.χ. ασθένεια ή σοβαροί οικογενειακοί λόγοι) η πρόωρη αποχώρηση γίνεται με Υπεύθυνη Δήλωση του γονέα/κηδεμόνα ή του ορισμένου συνοδού που παραλαμβάνει τον/την μαθητή/τρια. 

vii. Οι μαθητές/μαθήτριες παραλαμβάνονται από τους γονείς/κηδεμόνες ή από τα ενήλικα πρόσωπα που έχουν δηλώσει ως συνοδούς γραπτώς και ονομαστικά. Τα άτομα αυτά παραμένουν έξω από την είσοδο του σχολείου και παραλαμβάνουν τους μαθητές/τριες, χωρίς να παρακωλύουν τη διαδικασία αποχώρησης των υπολοίπων. 

viii. Οι γονείς/κηδεμόνες θα πρέπει να έχουν φροντίσει οι ίδιοι ή τα πρόσωπα που έχουν εξουσιοδοτήσει να είναι άμεσα διαθέσιμοι σε έκτακτες περιπτώσεις (π.χ. ασθένεια του παιδιού στο σχολείο). 

ix. Καθημερινά, πριν την προσέλευσή του παιδιού στο σχολείο, η οικογένεια βεβαιώνεται για την καλή υγεία του. Παιδιά με ενδείξεις οποιασδήποτε ασθένειας ή συμπτώματα συμβατά με covid-19, δεν προσέρχονται στο σχολείο. 

x. Οι γονείς/κηδεμόνες έχουν την ευθύνη να ενημερώνουν το σχολείο για την ασθένεια και την απουσία του παιδιού τους. 

xi. Σε καταστάσεις έκτακτων συνθηκών, όπως πανδημίας, ακραία καιρικά φαινόμενα κ.α. όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας (εκπαιδευτικοί, γονείς/κηδεμόνες, μαθητές, προσωπικό καθαριότητας), οφείλουν να συμμορφώνονται και να ακολουθούν τις οδηγίες που εκδίδουν οι εκάστοτε αρμόδιοι φορείς/υπηρεσίες για την ασφάλεια όλων. 

Άρθρο 3. Είσοδος τρίτων ατόμων στο σχολείο

Η είσοδος τρίτων ατόμων στο σχολείο κατά τη διάρκεια του διδακτικού ωραρίου (π.χ. πρακτικές ασκήσεις φοιτητών, διενέργεια επιστημονικών ερευνών, δράσεις πολιτιστικού, εκπαιδευτικού περιεχομένου, κ.λπ.), εξετάζεται κατά περίπτωση από την Προϊσταμένη και το Σ.Δ. σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία, ενώ ενημερώνεται αναλόγως η Προϊσταμένη Εκπαιδευτικών Θεμάτων της οικείας Δ/νσης Π.Ε. και οι γονείς/κηδεμόνες. 

Άρθρο 4. Συμπεριφορά μαθητών/τριών 

i. Οι μαθητές/μαθήτριες οφείλουν να επιδεικνύουν σεβασμό με τη στάση τους, προς κάθε μέλος της σχολικής κοινότητας και να τηρούν τους κανόνες, οι οποίοι συνδιαμορφώνονται με τις/τους εκπαιδευτικούς του σχολείου. Επίσης, δεσμεύονται να συμβουλεύονται την/τον εκπαιδευτικό του τμήματος σε περίπτωση αντιπαράθεσης με συμμαθητές τους, ενώ εξοικειώνονται στην αντιμετώπιση και επίλυση των διαφορών τους με διάλογο.

ii. Αποκλίσεις των μαθητών από τη δημοκρατική συμπεριφορά και τους κανόνες του σχολείου, αποτελούν αντικείμενο συνεργασίας του Συλλόγου Διδασκόντων, προκειμένου να υπάρξει η καλύτερη δυνατή παιδαγωγική αντιμετώπισή τους. 

iii. Σωματικές ποινές και άλλου είδους τιμωρίες δεν επιτρέπονται σε καμία περίπτωση ενώ, μπορεί να δημιουργηθεί παιδαγωγικό συμβόλαιο ή και να εφαρμόζονται λογικές συνέπειες. 

iv. Οι γονείς/κηδεμόνες ενημερώνονται από την εκπαιδευτικό του τμήματος σε περίπτωση μη αποδεκτής συμπεριφοράς των παιδιών τους και επιχειρείται η βελτίωσή της στο πλαίσιο της καλής συνεργασίας μεταξύ εκπαιδευτικών και γονέων, λαμβανομένων υπόψη όλων των παραμέτρων οι οποίες μπορεί να προκαλούν τις συγκεκριμένες συμπεριφορές. 

Άρθρο 5. Πρόληψη φαινομένων Βίας και Σχολικού εκφοβισμού 

i. Το σχολείο μεριμνά για τη δημιουργία θετικού κλίματος, την εισαγωγή κανόνων και δράσεων με κατάλληλα για την ηλικία των μαθητών παιδαγωγικά εργαλεία, που συμβάλλουν στην καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, του αμοιβαίου σεβασμού, της αποδοχής της ετερότητας και της συνεργασιμότητας, προκειμένου να υπάρχει πρόληψη εμφάνισης φαινομένων βίας και σχολικού εκφοβισμού στο μέλλον. ii. Οι μαθητές/μαθήτριες δεσμεύονται να απευθύνονται στις εκπαιδευτικούς και να ζητούν τη βοήθειά τους, για κάθε πρόβλημα που τους/τις απασχολεί και τους δημιουργεί εμπόδιο στη σχολική ζωή. 

Άρθρο 6. Συνεργασία Σχολείου-Οικογένειας - Συλλόγου Γονέων/Κηδεμόνων 

i. Το Σχολείο επιδιώκει την αποτελεσματική συνεργασία με την οικογένεια του κάθε μαθητή/μαθήτριας, το Σύλλογο Γονέων & Κηδεμόνων και τους λοιπούς εμπλεκόμενους φορείς τηρουμένης, σε κάθε περίπτωση, της διακριτότητας των ρόλων και των αναγκαίων ορίων. 

ii. Όλοι οι εμπλεκόμενοι οφείλουν τον απαιτούμενο σεβασμό στο σχολείο και τις/τους εκπαιδευτικούς ως επιστήμονες και ως προσωπικότητες, διότι έτσι, αφενός, διευκολύνουν το έργο τους και, αφετέρου, ενισχύουν την εμπιστοσύνη των μαθητών/τριών και διευκολύνουν την κοινωνικο-συναισθηματική τους ανάπτυξη. 

Ειδικότερα: 

Οι εκπαιδευτικοί 

i. Μεριμνούν για τη δημιουργία κλίματος αρμονικής συνεργασίας και αμφίδρομης επικοινωνίας με τους γονείς/κηδεμόνες των μαθητών/μαθητριών, τους ενημερώνουν για τη φοίτηση, τη συμπεριφορά και την εξέλιξη των παιδιών τους με προγραμματισμένες ή έκτακτες συναντήσεις. Η ενημέρωση γίνεται μόνο προφορικά (τηλεφωνικά ή διά ζώσης). 

ii. Συμβάλλουν στη δημιουργία θετικού κλίματος και υιοθετούν συμπεριληπτικές πρακτικές. 

iii. Ενδιαφέρονται για τις συνθήκες ζωής των μαθητών/μαθητριών τους στην οικογένεια και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, λαμβάνουν υπόψη τους παράγοντες που επηρεάζουν την πρόοδο και συμπεριφορά των μαθητών/τριών τους και προβαίνουν σε κατάλληλες παιδαγωγικές ενέργειες, ώστε να αντιμετωπισθούν πιθανά προβλήματα. 

iv. Συνεργάζονται με τους γονείς/κηδεμόνες και τα αρμόδια Στελέχη Εκπαίδευσης για την εξεύρεση της καλύτερης δυνατής λύσης οποιουδήποτε προβλήματος, σεβόμενοι την προσωπικότητα του κάθε μαθητή/τριας και τα προσωπικά δεδομένα των ίδιων και των οικογενειών τους. 

v. Ενημερώνουν την Προϊσταμένη του σχολείου για κάθε έντονο ή ιδιαίτερο και εκτός κανόνων περιστατικό που συμβαίνει στο τμήμα τους. 

vi. Ενημερώνουν άμεσα την Προϊσταμένη σε κάθε περίπτωση απουσίας τους για οποιονδήποτε λόγο, ώστε να ενημερώσει με τη σειρά της τους γονείς/κηδεμόνες και τη Δ/νση Εκπ/σης. 

vii. Τηρούν σε κάθε περίπτωση την ιεραρχία. 

Οι γονείς/κηδεμόνες 

i. Διαβάζουν τις έντυπες ή ηλεκτρονικές ανακοινώσεις που λαμβάνουν από τος σχολείο.  

ii. Μπορούν να αξιοποιούν τις πληροφορίες που τους δίνονται μέσω του blog του σχολείου από τα έργα των παιδιών τους, ως αφόρμηση για συζητήσεις με την υπεύθυνη της ανάρτησης. 

iii. Ενημερώνουν έγκαιρα και προσκομίζουν τα σχετικά έγγραφα για κάθε ειδικό θέμα που πιθανόν να αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους και το οποίο μπορεί να επηρεάσει την επίδοση, τη φοίτηση και τη συμπεριφορά τους και ζητούν τη συνδρομή του σχολείου. 

iv. Φροντίζουν για την επικαιροποίηση των στοιχείων επικοινωνίας τους και ενημερώνουν άμεσα τις/τους εκπαιδευτικούς για κάθε αλλαγή, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα απρόσκοπτης επικοινωνίας εκ μέρους του σχολείου για θέματα που αφορούν τα παιδιά τους. 

v. Συμμετέχουν στις ενημερωτικές συναντήσεις που διοργανώνει το σχολείο. 

vi. Φροντίζουν να είναι το παιδί τους καθαρό και περιποιημένο κάθε μέρα και συμβάλλουν στην εξάσκησή του στην υγιεινή του σώματος και στις δεξιότητες αυτοεξυπηρέτησης. 

vii. Ελέγχουν την τσάντα του παιδιού τους πριν ξεκινήσουν για το σχολείο, για να είναι βέβαιοι ότι δεν έχουν τοποθετηθεί επικίνδυνα ή άλλα μη χρήσιμα αντικείμενα. Αντισηπτικά σε μορφή τζελ δεν επιτρέπονται επίσης στην τσάντα των παιδιών. 

viii. Βεβαιώνονται για την καλή υγεία των παιδιών τους καθημερινά πριν την προσέλευση στο σχολείο και ενημερώνουν σε περίπτωση απουσίας του. Η επικοινωνία τους με το σχολείο, θα γίνεται κατά κανόνα, μέσω του σταθερού τηλεφώνου του σχολείου ή διά ζώσης. Γραπτές ενημερώσεις προς τις/τους εκπαιδευτικούς, παράπονα, απορίες η κριτικές δεν επιτρέπονται με κανένα μέσο έγχαρτο ή ηλεκτρονικό. 

ix. Στο πλαίσιο της διακριτότητας των ρόλων, οφείλουν να μην παρεμβαίνουν στο εκπαιδευτικό έργο. x. Οφείλουν να καλλιεργούν και να επιδεικνύουν θετική στάση προς το σχολείο και τις/τους εκπαιδευτικούς, διότι έτσι ενισχύουν την εμπιστοσύνη του παιδιού τους προς το σχολείο και τις/τους εκπαιδευτικούς, η οποία είναι καθοριστικής σημασίας για τη σχολική τους ζωή στο παρόν και στο μέλλον. 

xi. Η ενημέρωση των γονέων/κηδεμόνων για την εξέλιξη των παιδιών σε κάθε επίπεδο, αποτελεί δικαίωμά τους και υποχρέωση του σχολείου. Εκτός των ενημερωτικών συναντήσεων που οργανώνει το σχολείο, οι γονείς/κηδεμόνες μπορούν κάθε Παρασκευή μετά τις 13:00 να ζητούν συνάντηση προκειμένου να ενημερωθούν για θέματα που τους απασχολούν. Η επιθυμία τους για τις συναντήσεις αυτές πρέπει να δηλώνεται στους εκπαιδευτικούς εκ των προτέρων ή τουλάχιστον το πρωί της ίδιας ημέρας. 

xii. Θεωρείται δεδομένο ότι ο Σύλλογος Γονέων/Κηδεμόνων, εφόσον συγκροτηθεί, είναι ηθικός αρωγός στις ανάγκες του σχολείου, και υλικός στο μέτρο των οικονομικών δυνατοτήτων του. 

Άρθρο 7. Εορταστικές εκδηλώσεις 

i. Οι εορταστικές εκδηλώσεις πρέπει να έχουν νόημα για τα παιδιά, παιδαγωγικό περιεχόμενο και να μην απαιτούν χρονοβόρα προετοιμασία, με αποτέλεσμα να χάνονται διδακτικές ώρες. 

ii. Ο προσδιορισμός του χρόνου υλοποίησης, καθώς και η παρουσία ή όχι στων γονέων σε αυτές έγκεινται στην απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων, η οποία λαμβάνεται με παιδαγωγικά κριτήρια και την οποία οι γονείς οφείλουν να σέβονται. Δεδομένη θεωρείται η παρουσία των γονέων/κηδεμόνων μόνον στην τελετή αποφοίτησης. 

Άρθρο 8. Φαρμακευτική Αγωγή 

Οι εκπαιδευτικοί, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, δεν χορηγούν φάρμακα στους μαθητές/μαθήτριες. Σε περιπτώσεις που απαιτείται φαρμακευτική αγωγή, οι γονείς/κηδεμόνες οφείλουν να αιτούνται την άδεια της Προϊσταμένης, προκειμένου να εισέρχονται στο χώρο του σχολείου οι ίδιοι ή άλλο πρόσωπο, το οποίο θα υποδείξουν, ώστε να τη χορηγήσουν.

Άρθρο 9. Προστασία προσωπικών δεδομένων- φωτογραφήσεις/βιντεοσκοπήσεις 

i. Στο πλαίσιο της τήρησης των κανόνων προστασίας των προσωπικών δεδομένων, η ανάρτηση φωτογραφιών στο δικτυακό τόπο του σχολείου, γίνεται με φειδώ και επιτρέπεται μόνο χωρίς εμφανή τα χαρακτηριστικά του προσώπου και πάντα κατόπιν σύμφωνης γνώμης (με Υπεύθυνη Δήλωση) των γονέων/κηδεμόνων. Ανάλογα ισχύουν και για τις βιντεοσκοπήσεις εκ μέρους των γονέων ή άλλου φορέα σε περίπτωση εκδηλώσεων του σχολείου. 

ii. Σε περίπτωση Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης, δεν επιτρέπεται η καταγραφή με οποιοδήποτε μέσο των μαθημάτων.

iii. Οποιοδήποτε μέσο καταγραφής εικόνας ή ήχου και ο συνδυασμός τους απαγορεύεται αυστηρά εντός και εκτός του σχολικού χώρου κατά τις ώρες λειτουργίας του και διώκεται σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. 

Άρθρο 10. Ποιότητα του σχολικού χώρου - αισθητική και καθαριότητα 

i. Ο σεβασμός και η φροντίδα των εσωτερικών, των εξωτερικών χώρων και του εξοπλισμού του Σχολείου αποτελεί βασική υποχρέωση όλων των μελών της σχολικής κοινότητας. Ειδικά, οι μαθητές/τριες πρέπει να εκπαιδεύονται από το σχολείο και από την οικογένεια, ώστε να καλλιεργήσουν την αίσθηση ευθύνης προς τη δημόσια περιουσία. Σε περίπτωση που προκαλέσουν σημαντικές φθορές, υπεύθυνοι για την αποκατάστασή τους είναι οι γονείς/κηδεμόνες τους, λαμβανομένων όμως υπόψη και άλλων παραγόντων που συνετέλεσαν στις φθορές. 

ii. Βασική μέριμνα όλων είναι η τήρηση της καθαριότητας. Το προσωπικό καθαριότητας όμως έχει τη βασική ευθύνη για τη σχολαστική καθαριότητα χώρων (εσωτερικών και εξωτερικών) και αντικειμένων (π.χ. έπιπλα, παιχνίδια, τοίχοι έως 1,50 μ. κ.λπ.) όπως προβλέπεται από τις σχετικές διατάξεις. Το προσωπικό καθαριότητας ενημερώνεται για τις υποχρεώσεις του από την Προϊσταμένη και την/τον εκπαιδευτικό του σχολείου στην αρχή του σχολικού έτους και όποτε άλλοτε χρειαστεί και είναι υποχρεωμένο να ανταποκρίνεται, προκειμένου να εξασφαλίζεται ένα υγιεινό περιβάλλον για τους μαθητές/μαθήτριες και το εκπαιδευτικό προσωπικό. 

iii. Όλοι οι εμπλεκόμενοι (εκπαιδευτικοί, προσωπικό καθαριότητας, μαθητές/τριες) οφείλουν να μεριμνούν επίσης για την τάξη, τη λειτουργικότητα και την αισθητική των χώρων του σχολείου. Δεδομένης της παιδαγωγικής διάστασης που έχει η σχέση του παιδιού με το χώρο, οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να ενημερώνονται από τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα, ώστε να συνδημιουργούν και να αναδημιουργούν με τα παιδιά το περιβάλλον με έμπνευση και δημιουργικότητα. 

Άρθρο 11. Προστασία από πιθανούς κινδύνους 

i. Για την προστασία από σεισμούς και φυσικά φαινόμενα έχει επικαιροποιηθεί για το τρέχον σχολικό έτος το Σχέδιο Μνημονίου Ενεργειών για τη διαχείριση του Σεισμικού Κινδύνου και υλοποιούνται ασκήσεις ετοιμότητας κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους, όπως ορίζονται στη σχετική Πράξη του Σ.Δ., καθώς και ο Εσωτερικός Κανονισμός Σχολικής Μονάδας (ΔΑΙ) και Μνημόνιο Ενεργειών για τη διαχείριση πυρκαγιών, ακραίων φυσικών φαινομένων, τεχνολογικών καταστροφών και ΧΒΡΠ περιστατικών. 

ii. Σε καταστάσεις έκτακτων συνθηκών, πανδημίας ή ακραίων καιρικών φαινομένων όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας, εκπαιδευτικοί, γονείς/κηδεμόνες, μαθητές/τριες και προσωπικό καθαριότητας οφείλουν να συμμορφώνονται και να ακολουθούν τις οδηγίες που εκδίδουν οι εκάστοτε αρμόδιοι φορείς/υπηρεσίες π.χ. ΕΟΔΥ, ΥΠΑΙΘ, Πολιτική Προστασία, κ.λπ. προκειμένου να επιτυγχάνεται στο μέγιστο δυνατό βαθμό η εύρυθμη λειτουργία της σχολικής μονάδας και η ασφάλεια των μελών της σχολικής κοινότητας.

       -------------------------------------------------------------------------------------------------                             Θέματα που ανακύπτουν και δεν προβλέπονται από τον Κανονισμό, αντιμετωπίζονται κατά περίπτωση από την Προϊσταμένη του Σχολείου και τον Σύλλογο Διδασκόντων. Μετά την έγκριση, ο παρών Κανονισμός θα κοινοποιηθεί στους γονείς & κηδεμόνες μέσω της ιστοσελίδας του σχολείου ή και με όποιο άλλο μέσο κριθεί αποτελεσματικό. 

 Πάρος, 05/12/2022 

Η Προϊσταμένη του Νηπιαγωγείου 

Δρ Γιάννα Σέργη

Όρια στη σχέση με το παιδί

Ένα άρθρο της κ. Βάσιας Ιγνατίου Καραμανώλη Ψυχολόγου – Ψυχοθεραπεύτριας / Επίκουρης Καθηγήτριας  Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων. Πηγή: https://www.psyxotherapeia.gr/oria-sti-schesi-me-to-paidi/

Α. Σε τι χρησιμεύει το όριο;

Ο γονιός τρέφει αναμφισβήτητα μεγάλη αγάπη και τρυφερότητα για το παιδί του. Η ιδιότητα όμως του γονιού δεν τον απαλλάσσει από όλες τις άλλες ταυτότητές του, αυτήν που ορίζεται από το φύλο του, αυτήν του συζύγου, του εργαζόμενου και επαγγελματία, του πολίτη και της πολιτική του τοποθέτησης, του παιδιού των δικών του γονιών, του έθνους του, η σύνθεση όλων αυτών των ταυτοτήτων είναι μια πολύ σύνθετη και συνάμα τρομερά ενδιαφέρουσα διαδικασία.

Η ευθύνη, η αβεβαιότητα, το ζύγιασμα και η ισορροπία σε ένα τεντωμένο σχοινί μας οδηγούν στο συμπεριφέρεσθαι στην καθημερινότητά μας και ασφαλώς στην ανατροφή των παιδιών μας. Η διαδικασία της ανατροφής έχει και καλές, γλυκές στιγμές, έχει όμως και άχαρες, σκληρές στιγμές. Άμεσος στόχος να τεθούν οι κανόνες και οι αρχές που βοηθούν το παιδί στην κατανόηση του πεδίου και στην καλύτερη ένταξή του στο κοινωνικό του περιβάλλον, αυτό σημαίνει όριο.

Η ανατροφή λοιπόν έχει να κάνει με τριβές, με διαμάχες αλλά και με αρμονική συνύπαρξη, με συμφωνίες και αντιπαραθέσεις. Όπου υπάρχει τριβή, υπάρχει και θερμότητα και η σχέση γονέα-παιδιού είναι μια τρυφερή και ζεστή σχέση. Η τριβή της ανατροφής μάς βοηθά να ορίσουμε τις θέσεις μας, μάς βοηθά να κατακτήσουμε την κοινωνική μας ταυτότητα, μάς βοηθά εν τέλει να μεγαλώσουμε. Δεν πρόκειται για μια ανταγωνιστική διαδικασία που κάποιος από τα δύο μέρη αναγκαστικά πρέπει να χάσει. Τόσο ο γονιός όσο και το παιδί του έχουν να κερδίσουν από αυτή τη διαδικασία ανατροφής. Εδώ δε χωρούν αντιθέσεις, ανταγωνισμοί και επίδειξη γνώσεων, εδώ μιλάμε για κατανόηση της διαδικασίας του μεγαλώματος, για νοιάξιμο σχετικά με την αγωνία του παιδιού να μάθει, να νιώσει, να γευτεί, να κάνει λάθος και να ξαναπροσπαθήσει. Έτσι η ανατροφή μετατρέπεται σε μια κοινή πορεία γονιών-παιδιών αλληλοτροφοδοτούμενη που χαράζεται με κοινή δράση και προσπάθεια.

Η θέσπιση ορίων είναι μια διαδικασία που διαρκεί σε όλη μας τη ζωή, έτσι μαθαίνουμε τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, τι μας ταιριάζει και τις μας απωθεί, τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται, τι μας κάνει αποδεκτούς και τι μας απομακρύνει από τους άλλους. Πρόκειται για μια διαδικασία που συνοδεύεται από λάθη – λάθη που μας χαρίζουν μοναδικές και ανεπανάληπτες εμπειρίες. Τα όρια χαράζουν τη διαφορά ανάμεσα στην προσέγγιση και την απομάκρυνση, στην εμπιστοσύνη και την αμφιβολία, στη γνώση και την άγνοια.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη από όρια. Το όριο είναι αγάπη. Το όριο είναι φροντίδα. Το όριο είναι σημείο συνάντησης. Το όριο σημαίνει ταυτόχρονα ένωση και χωρισμός. Το όριο είναι εκεί που συναντιέμαι εγώ με τον άλλο, αλλά κι εκεί που χωρίζομαι από αυτόν. Το όριο είναι το σημείο επαφής. Το όριο προστατεύει. Το να θέτει κανείς όρια σημαίνει προσοχή και σεβασμό στην ανθρώπινη προσωπικότητα!

Τα όρια παρέχουν ασφάλεια. Η ανασφάλεια των παιδιών γεννιέται από την ασυνέπεια αλλά και τις αλλαγές κάθε τόσο των μεθόδων ανατροφής τους, από αυτό που ονομάζουμε διπλά μηνύματα. Τα παιδιά μπερδεύονται, δεν ξέρουν τι ισχύει και τι δεν ισχύει, τι τους ζητείται, τι επιτρέπεται και τι δεν επιτρέπεται, μέχρι που επιτρέπεται να προχωρήσουν και που οφείλουν να σταματούν. Τα διπλά μηνύματα προκαλούν σύγχυση, αποδυναμώνουν το γονιό και αφαιρούν το έδαφος εμπιστοσύνης και ασφάλειας από το παιδί. Ασφαλώς η θέσπιση των ορίων από την πλευρά των γονιών σημαίνει αυτόματα και την τήρηση πρώτιστα από τους ίδιους. Η θέσπιση των ορίων χωρίς την ταυτόχρονη τήρησή τους ισοδυναμεί με την απώλεια της αξιοπιστίας των γονιών.

Το να προσέχουμε και να σεβόμαστε τα όρια των παιδιών σημαίνει να καταφέρουμε να τους εξασφαλίσουμε συνθήκες δημιουργικής ανάπτυξης. Από την άλλη τα όρια δεν είναι απαγορευτικά από την εμπειρία και τη βίωση της πραγματικότητας, δείχνουν, φωτίζουν, καθοδηγούν. Τα όρια λειτουργούν σαν τον φάρο, μας προφυλλάσσουν από τις παγίδες και μας φωτίζουν το δρόμο προς την ανοιχτή θάλασσα.

Ωστόσο, ο καθορισμός των ορίων δεν σημαίνει υπερπροστασία και απομάκρυνση από την ελευθερία της εμπειρίας. Όποιος προσπαθήσει να προφυλάξει τα παιδιά από κακές εμπειρίες περιορίζοντας τα όριά τους, το μόνο που θα πετύχει, θα είναι να διαπλάσει έναν άβουλο, ευνουχισμένο και αδύναμο άνθρωπο.

Η έννοια του ορίου δεν πρέπει να επενδύεται αρνητικά και να συνδέεται αυτόματα με την τιμωρία, την αποθάρρυνση, την απαγόρευση, τον ηθικό περιορισμό και τη διαρκή άρνηση. Το όριο συνδέεται πολύ περισσότερο με την επιθυμία αναφοράς σε σταθερούς κανόνες, αξίες και πρακτικές συμβουλές. Θέτοντας όρια στηρίζουμε τα παιδιά μας, τα βοηθούμε να αυτονομηθούν και τους δείχνουμε πως ορίζεται το μονοπάτι της αποτελεσματικής προσαρμογής, που περιλαμβάνει τη γνώση των κοινωνικών κανόνων και το σεβασμό της ατομικότητας. Τα όρια είναι μέρος των θεμελίων πάνω στα οποία χτίζονται οι σχέσεις γονέων – παιδιών.

Στη διαδικασία ανατροφής συναντούμε διαρκώς τουλάχιστον δυο παιδιά: το παιδί μπροστά και δίπλα μας, αλλά και το παιδί μέσα μας. Και όσο εντονότερα ζει το παιδί μέσα μας, τόσο περισσότερο επιθυμεί να προφυλάξει το παιδί μπροστά μας από τον πόνο, τη λύπη και το φόβο που ίσως βιώσαμε οι ίδιοι ως παιδιά. Αλλά και τόσο περισσότερο συμβάλλουμε στη μετάδοση των φόβων και των ανασφαλειών του. Αν έχουμε βιώσει στα παιδικά μας χρόνια τη θέσπιση ορίων σαν μια διαδικασία αποδοκιμασίας, μείωσης και αμφισβήτησης, δεν έχουμε τώρα τη δύναμη να αναλάβουμε την πρωτοβουλία που απαιτείται για να θέσει όρια στα δικά μας παιδιά.

Όσο περισσότερο είναι σε θέση ο γονιός να αποδεχτεί απόλυτα και σε όλη της την έκταση τη δική του παιδική ηλικία – με ότι θετικό ή αρνητικό κουβαλάει, με στιγμές νοσταλγίας ή πόνου – τόσο πιο ικανό καθιστά το παιδί του να δεχτεί όλες τις όψεις της ζωής και να συμφιλιώνεται με τα όποια συναισθήματά του.

Β΄ Η έλλειψη ορίων

Όποιος δε θέτει όρια, μετατρέπεται από μόνος του σε έναν άνθρωπο ανίκανο να δράσει, υποχείριο των παιδιών, ενώ ταυτοχρόνως χάνει την προσοχή και το σεβασμό τους.

Η κατανόηση, η φροντίδα και η ενασχόληση με τα παιδιά δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι αποδεχόμαστε την υπέρβαση των ορίων.

Η παντελής έλλειψη κυριαρχίας στην παιδαγωγική διαδικασία επιφέρει σοβαρά προβλήματα, που συχνά μετατρέπονται σε ψυχικά τραύματα. Χωρίς όριο το μωρό αισθάνεται φόβο μπροστά στο χάος.

Τη στιγμή που οι γονείς και οι παιδαγωγοί πιστεύουν ότι η ελευθερία και η αυτονομία στη διαδικασία της ανατροφής δεν έχουν ανάγκη από όρια, αφήνουν τα παιδιά τους στο κενό, ακριβώς γιατί τα παιδιά έχουν ανάγκη από σταθερά και σαφή πρότυπα, βάσει των οποίων μπορούν να προσανατολιστούν, να προχωρήσουν και να συγκριθούν. Σε αυτό το κενό είναι πολλά τα παιδιά που νιώθουν να στερούνται την αγάπη αλλά και την προσοχή των μεγάλων που τόσο την χρειάζονται.

Η πλήρης απουσία ορίων, η εφαρμογή της θεωρίας της Επιτρεπτικότητας με βασικό παιδαγωγικό μοτίβο την ασύδοτη ελευθερία στο παιδί οδηγεί στη διαμόρφωση παιδιών με κάκιστη κοινωνική συμπεριφορά, που μπορεί να εκδηλωθεί στην οικογένεια, το σχολείο στο φιλικό περιβάλλον. Η τακτική αυτή οδηγεί στη διαμόρφωση παιδιών που απαιτούν να κάνουν πάντα το δικό τους αδιαφορώντας για τις απώλειες, τις ζημιές και τους τραυματισμούς που προκαλούν.

Η εφαρμογή αυτής της τακτικής αφήνει τα παιδιά μόνα τους, ανίκανα να συνάψουν κοινωνικές σχέσεις και επαφές. Πίσω από την απεριόριστη ελευθερία κρύβεται μια ανεπιθύμητη για το παιδί απομάκρυνση που του προκαλεί το φόβο της εγκατάλειψης, τον οποίο το παιδί δεν μπορεί να αντέξει. Η αντίδραση του παιδιού είναι συχνά η υπερκινητικότητα και η καταστροφική επιθετικότητα. Τα παιδιά χωρίς κανόνες νιώθουν σαν να μην έχουν έδαφος και νιώθουν ανίκανα να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις τις ζωής. Τα συναισθήματα που βιώνουν είναι μη ικανοποίηση – θυμός – έκρηξη. Χωρίς κανόνες τα παιδιά φορτίζονται συναισθηματικά και πνευματικά. Έτσι παραβλέπεται η ανάγκη του παιδιού για συναισθηματικό και κοινωνικό προσανατολισμό και η επιθυμία του για αυτονομία και διαφοροποίηση.

Η τακτική “όλα επιτρέπονται” στερεί από τα παιδιά την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Ο θυμός του παιδιού φέρνει επιθετικότητα από μέρους του και ο ανεκτικός ενήλικας καταφεύγει σε παρορμητικές τιμωρίες που συνοδεύονται από ταυτόχρονη αύξηση της ανεκτικότητας, καθώς υπάρχουν ενοχές και ο φαύλος κύκλος ξεκινά.

Τα όρια εδώ δε στηρίζονται στον αλληλοσεβασμό αλλά στο δίκαιο του ισχυρότερου. Τα όρια μετατρέπονται σε τιμωρία, σε απόδειξη δύναμης, σε ανταγωνιστικές συμπεριφορές που στη συνέχεια μετατρέπονται σε εκδηλώσεις τρυφερότητας καθώς ο ενήλικας μετανοεί για τη συμπεριφορά του και ο φαύλος κύκλος παίρνει άλλη μια στροφή…

Το να ακούει κανείς τις επιθυμίες ενός παιδιού και να εκπληρώνει εκείνες που κρίνει ότι είναι δυνατόν να εκπληρωθούν είναι τελείως διαφορετικό πράγμα από το να εκπληρώνει οποιαδήποτε επιθυμία του παιδιού.

Τα καλομαθημένα, δίχως όρια παιδιά χάνουν τις ψυχοτονωτικές διαδικασίες, δε βιώνουν το δούναι – λαβείν σε συναισθηματικό και πνευματικό επίπεδο. Αποκομίζουν λιγότερες εμπειρίες, γίνονται ανασφαλή, κι έχουν λιγότερη αυτοπεποίθηση για τις δυνατότητές τους, προκειμένου να προχωρήσουν σε κάτι καινούργιο.

Γ΄ Η υπερβολή στη θέσπιση ορίων – Το όριο δεν είναι έλεγχος

Όριο δε σημαίνει ασφυκτικός περιορισμός. Όποιος περιορίζει τα παιδιά κάτω από την ομπρέλα της προστασίας, τα κάνει διστακτικά και τελικά τα στερεί από πολύτιμές εμπειρίες που αποκομίζουν μόνο από την αντιπαράθεση, την τριβή και την επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους και το χώρο.

Τα όρια δε στοχεύουν στην κυριαρχία αλλά στην υπόδειξη, στην προστασία και την προώθηση. Η απαγόρευση και η τιμωρία αλλοιώνουν τη θέληση και αποδυναμώνουν το σθένος του παιδιού.

Η υπερβολική τάση για κυριαρχία μπορεί να οδηγήσει σε μια διαρκώς αυξανόμενη αποστείρωση, σε μια εκκένωση αλλά και απώλεια νοήματος στη σχέση γονέων – παιδιών.

Συχνά ως γονείς παρασυρόμαστε από την εμπειρία μας ως παιδιά, από τα δικά μας προσωπικά και οικογενειακά βιώματα: στο πως ανατράφηκαν ως παιδιά, στα όρια που τους είχαν τεθεί, στις τιμωρίες που τους είχαν επιβληθεί, στην αποδοχή ή την απόρριψη που ένιωσαν, στην ικανοποίηση ή στη στέρηση των αναγκών τους που βίωσαν.

Οι τιμωρίες και οι συνεχείς απαγορεύσεις θέτουν όρια. Οι απαγορεύσεις οδηγούν σε μυστικά και ψέματα, καλύπτουν τις νέες εμπειρίες με δυσάρεστα συναισθήματα και τύψεις.

Οι τιμωρίες από την άλλη τα κάνουν να νιώθουν μικρά και να μη συνειδητοποιούν ότι αποτελούν αυτόνομες και σκεπτόμενες προσωπικότητες.

Οι τιμωρίες και οι απαγορεύσεις είναι προσανατολισμένες στις ανάγκες των γονιών, διαφυλάττουν το δικό τους πεδίο, καλύπτουν τη δική τους ανασφάλεια, είναι δείκτης έλλειψης κανόνων, συμφωνιών και συγκεκριμένης γραμμής πλεύσης.

Δ΄ Πως βάζουμε όρια

Είναι σημαντικό το όριο να μην είναι ανεμόμυλος αλλά και να μην είναι βράχος, χρειάζεται μια χρυσή ευελιξία που να βοηθά το παιδί να οριοθετείται, να δοκιμάζει, να αμφισβητεί και τελικά να αναπτύσσεται.

Το όριο χρειάζεται ευλυγισία και ελαστικότητα as little, as possible, as much, as necessary.

Η συμπεριφορά που ενέχει πίεση και υποχωρητικότητα, υπέρμετρη ανοχή και υπερβολική αυστηρότητα δίνει διπλά μηνύματα στα παιδιά, τα αποπροσανατολίζει και τα θέτει σε καθεστώς ανασφάλειας.

Αποφεύγουμε τα διπλά μηνύματα, πρέπει να εκπέμπουμε σιγουριά, αποφασιστικότητα, σταθερότητα και δύναμη η οποία διαφέρει κατά πολύ από την επιθετικότητα →τα παιδιά χρειάζονται ένα ασφαλές περιβάλλον που να μπορούν να εμπιστεύονται.

Η σταθερότητα δεν εκφράζεται με φωνές και απειλές, με φυσική ή ψυχική βία ούτε με κυριαρχία.

Η σταθερότητα εκφράζεται με ήρεμο και σαφή τόνο στη φωνή, με συγκεκριμένο προσδιορισμό θέσεων, με εσωτερική βεβαιότητα, με αμοιβαίο σεβασμό και προσοχή.

Όποιος θέτει όρια ρισκάρει να μην είναι πάντα αρεστός στα παιδιά, ρισκάρει να προκαλέσει την οργή, ακόμη και το θυμό τους.

Όποιος θέτει όρια πρέπει να αναλογίζεται και τις συνέπειες σε περίπτωση καταπάτησής τους. Αυτό μπορεί να είναι επίπονο και κουραστικό, μπορεί να απαιτεί δύναμη και συγκράτηση ταυτόχρονα, μπορεί να συνεπάγεται αντιπαραθέσεις.

Όποιος επιθυμεί να προβάλλει στα παιδιά του τα πρότυπα της ανεξαρτησίας και της αυτονομίας, πρέπει πρώτα ο ίδιος να είναι αυτόνομος και ανεξάρτητος, να έχει το σθένος να επιμένει στις πρωτοβουλίες του αλλά και το κουράγιο να αποδέχεται τις ατέλειές του.

Η θέσπιση των ορίων με το πνεύμα της αμοιβαίας δέσμευσης – για μικρούς και μεγάλους – στηρίζεται στο σεβασμό της σωματικής, ψυχικής και πνευματικής ταυτότητας του παιδιού. Η τήρηση των ορίων χρειάζεται αλληλοσεβασμό και αλληλοϋποστήριξη.

Όσο πιο μικρό είναι το παιδί τόσο πιο περιορισμένα πρέπει να είναι τα όρια όσο μεγαλώνει και αποκτά δεξιότητες τόσο πιο ελαστικά πρέπει να γίνονται. Η θέσπιση ορίων στα παιδιά είναι αποτελεσματική μόνο μέσω έργων. Οι ατελείωτες συζητήσεις κάνουν τα παιδιά κουφά. Οι επαναλαμβανόμενες τυπικές παρατηρήσεις καταντούν κουραστικές, χάνεται η προσοχή από το περιεχόμενο και επικεντρώνεται στον τρόπο και την επανάληψη, έτσι το παιδί να διαισθάνεται ασυνέπεια και χάνει το ενδιαφέρον και την εκτίμησή του.

Για παράδειγμα όταν τα παιδιά ξεπερνούν τα όρια στη χρήση απαγορευμένων λέξεων δεν ασχολούμαστε υπερβολικά με την λέξη που θέλουμε να σταματήσει το παιδί να χρησιμοποιεί, απαγορεύοντας την συνέχεια, αλλά εξηγούμε μια φορά γιατί δεν είναι καλό να χρησιμοποιείται και μετά την αφήνουμε να ξεχαστεί, σε διαφορετική περίπτωση, αυτή της υπερανάλυσης, την ενισχύουμε.

Ε΄ Η παραβίαση των ορίων

Παιχνίδι με τα όρια σημαίνει παιχνίδι με τις δυνατότητες, προσέγγιση των ορίων απόδοσης, απαιτήσεις για επιτυχία, προκειμένου να τονωθεί η αυτοπεποίθηση, να θεμελιωθεί η συναισθηματική βάση των ανθρώπινων σχέσεων, να δοκιμαστεί η εγκυρότητα των κανόνων και των αξιών που προβάλλονται από τους γονείς και τους δασκάλους.

Η υπέρβαση των ορίων αποτελεί δείκτη ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης του παιδιού. Το παιδί έχει αποκτήσει εμπειρίες, τις οποίες έχει εμπεδώσει και είναι έτοιμο να εξερευνήσει ένα νέο άγνωστο έδαφος.

Η υπέρβαση ορίων ενδέχεται να σημαίνει ότι υπάρχει ανάγκη εφαρμογής ορίων και από τους γονείς. Όταν στους ενήλικες απουσιάζουν τα όρια τότε και τα παιδιά αμφισβητούν και τα δικά τους.

Η τάση των παιδιών να ξεπερνούν τα όρια δείχνει την τάση των παιδιών να δοκιμάσουν τη σταθερότητα των γονιών τους αλλά μπορεί να δείχνει ακόμη και ότι είναι απαραίτητος ο επαναπροσδιορισμός τους, μπορεί να είναι μήνυμα για επαναδιαπραγμάτευση και θέσπιση νέου κανόνα που να λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των παιδιών και να διασφαλίζει έτσι την τήρησή του.

Πολλές επιθετικές ακόμη και καταστροφικές συμπεριφορές των παιδιών εκφράζουν την προσπάθειά τους να επιβιώσουν σε έναν κόσμο που βρίσκεται σε σύγχυση και αδυνατεί να προσφέρει προσανατολισμό.

Η παραβατική συμπεριφορά ενός ανήλικου συχνά είναι μια προσπάθεια κάτι να μας πει – συνήθως ασυνείδητα – . Μπορεί να θέλει να προσελκύσει την προσοχή, να μας δηλώσει ότι είναι θυμωμένο με κάτι που συμβαίνει στην οικογένεια, να δηλώσει τη μοναξιά και την αβεβαιότητα που αισθάνεται, να μιλήσει για την έλλειψη κανόνων και ορίων στη σχέση ανατροφής και χίλια δυο άλλα. Μπορεί τα όρια να είναι ασαφή και συγκεχυμένα, χωρίς να μπαίνει το προσωπικό στοιχείο, χωρίς να μπαίνει ο προσδιορισμός του χώρου και του χρόνου, χωρίς να επεξηγείται η αιτία ώστε να είναι κατανοητή για τα παιδιά.

Είναι σημαντικό η αιτία να μην κινείται στη σφαίρα του παραλόγου, γιατί έτσι, μπορεί να όρια να είναι υπερβολικά για την ηλικία και τις συνθήκες ανατροφής του παιδιού ή συνεπάγονται παράλογες και μη αναμενόμενες συνέπειες που τελικά προκαλούν φόβο στο παιδί. Ενδεχομένως οι ενήλικες που θέτουν αυτά τα όρια δεν τα εφαρμόζουν οι ίδιοι.

Τα παιδιά παίζουν με τα όρια, για να ελέγξουν τις δυνάμεις τους, να φλερτάρουν με τον κίνδυνο, να νιώσουν και να νικήσουν τους φόβους τους. Έτσι σε συμβολικό επίπεδο μαγεύονται από τους υπερφυσικούς ήρωες για να βγουν από τον κόσμο της πραγματικότητας και να αναμετρηθούν με την περιπέτεια: παλεύουν με μυστικές και κακόβουλες δυνάμεις, έρχονται αντιμέτωποι με ταμπού κι απαγορεύσεις για να επιστρέψουν αργότερα ώριμοι και δυνατοί.

Η αναμέτρηση και η αυτοεξέλιξη του ανθρώπου ολοκληρώνεται μόνο εάν βασίζεται στην επίγνωση και την εμπιστοσύνη των δυνάμεων και των ικανοτήτων του και στην πεποίθηση ότι μπορεί να ανακαλύψει σημεία αναφοράς και τους μαγικούς μηχανισμούς που θα του χαρίσουν ασφάλεια.

Τα παιδιά αρχίζουν να δοκιμάζουν τα όρια, μαζί με αυτά κι εμάς, για να μάθουν μέχρι που μπορούν να φτάσουν.
Είναι πολύ σημαντικό όταν ένα παιδί ξεπερνά το όριο να μην κρίνουμε το πρόσωπο αλλά την πράξη. Δεν είναι ο στόχος μας να νιώθει το παιδί μειονεκτικά και να πέσει η αυτοεκτίμησή του, στόχος μας είναι η αποφυγή της επανάληψης της συγκεκριμένης συμπεριφοράς.

Οι τιμωρίες συνεπάγονται ανταπόδοση και δηλώνουν κυριαρχία και έλεγχο, ξεκινούν έναν κυκεώνα ανταγωνισμού, αποσκοπούν στην αποδυνάμωση της θέλησης του παιδιού και στην άσκηση πίεσης. Μπορεί να επιφέρουν βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα, στο τέλος όμως επιτείνουν την αρνητική στάση και δημιουργούν συναισθήματα μειονεξίας.

Οι λογικές συνέπειες όμως μιας παράβασης ορίου ενισχύουν την αυτοπεποίθηση. Η λογική συνέπεια δεν εμπεριέχει απειλές, αποσκοπεί στο να μην υποκύπτουμε σε κάθε επιθυμία του παιδιού. Η γνώση των συνεπειών αναθέτει στο παιδί την ευθύνη των πράξεών του, αφήνοντάς το να επιλέξει εκείνο το δρόμο ή τον τρόπο.

Όταν παραβιάζονται τα όρια:

Είναι απαραίτητο να γίνει αναγνώριση και περιγραφή της παραβίασης με:

-Επεξεργασία συνεπειών, αφού γίνει έλεγχος της εφαρμογής ή μη των συμφωνηθέντων κανόνων.

-Εύρεση μιας λύσης κλειδί, η λύση πρέπει να είναι κατανοήσιμη από τα παιδιά, ως φυσικό αποτέλεσμα της παραβίασης. Π.χ. αν δε φας θα πεινάσεις κι όχι αν δε φας δε θα δεις τηλεόραση.

-Αναζήτηση τρόπων αλλαγής των συμφωνηθέντων όταν βλέπουμε ότι η θέσπιση ορίων και οι συνέπειες δεν μπορούν να εφαρμοστούν. Χρειάζεται να είμαστε ευέλικτοι και έτοιμοι να προσαρμοστούμε στην ιδιαίτερη συνθήκη που διαμορφώνεται στη δική μας οικογένεια. Με άλλα λόγια πρέπει να είμαστε ικανοί να πραγματοποιήσουμε δημιουργική προσαρμογή, ώστε να επιτύχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

-Στα παιδιά πρέπει να τονίζουμε αυτό που μπορούν να κάνουν κι όχι αυτό που δεν μπορούν. Είναι πολύ πιο ενθαρρυντικό για την ψυχολογία τους να τονίζουμε τις θετικές και δημιουργικές πτυχές της συμπεριφοράς τους παρά τις αρνητικές.

-Σε περίπτωση παραβίασης των ορίων πρέπει να εφαρμόζονται οι φυσικές συνέπειες και να αποφεύγονται οι τιμωρίες.
Πρέπει πάντα να γίνεται ενημέρωση για την τήρηση των συμφωνιών.

ΣΤ΄ Η συμβιωτική σχέση μέσα στην οικογένεια

Όσο αναντικατάστατη είναι η συμβιωτική σχέση γονεών-παιδιών κυρίως με τη μητέρα, γιατί παρέχει φροντίδα, συναισθηματική ασφάλεια κι εμπιστοσύνη – το ίδιο απαραίτητο είναι στη συνέχεια να αποδεσμεύσουμε τα παιδιά κα να τα διευκολύνουμε να προχωρήσουν με δικά τους βήματα, μόλις μας δείξουν ότι είναι σε θέση να το κάνουν.

Αν και είναι σημαντικό και αναντικατάστατο να παρέχουμε στο παιδί συναισθηματική ασφάλεια και θαλπωρή, δεν θα πρέπει να το παρακάνουμε με την υπερφόρτωση αυτών των συναισθημάτων. Οι οικογένειες με αυτό το πρότυπο σχέσεων υποτιμούν την προσωπική ανάπτυξη και επιβάλλουν σχεδόν αποκλειστικά ένα θολό τοπίο: το εμείς. Το παιδί γίνεται εξαρτημένο, χάνει την αυτονομία του και δεν μπορεί να ωριμάσει και να δοκιμάσει νέες εμπειρίες που θα το οδηγήσουν στην ανεξαρτησία και τη δημιουργική προσαρμογή στις νέες καταστάσεις.

Το όριο δεν πρέπει να λειτουργεί ως άλλοθι για την άσκηση ελέγχου και κυριαρχίας. Δεν είμαστε φίλοι με τα παιδιά μας, είμαστε γονείς τους κι αυτό δεν αλλάζει. Η φιλία ενέχει αμοιβαιότητα και είναι καταστροφικό να γνωρίζει το παιδί μας για εμάς τα πάντα. Το να γνωρίζουμε εμείς για τα παιδιά μας τα πάντα τα ευνουχίζει, αποτελεί παραβίαση της ιδιωτικότητας, είναι άσκηση αυταρχικότητας και ελέγχου, αποτελεί διαστρέβλωση των ανθρώπινων σχέσεων.

Η χωρίς όρια προσφορά ενός ατόμου μέσα στην οικογένεια δεν συνιστά εκδήλωση σεβασμού – μάλλον δηλώνει ψυχική, σωματική και συναισθηματική εκμετάλλευσή του.

Τόσο τα παιδιά όσο και οι γονείς χρειάζονται τον προσωπικό χώρο και χρόνο που πρέπει να τηρείται με αλληλοσεβασμό των αναγκών και με επίγνωση των συνθηκών και της επαφής στο εδώ και τώρα.

Όλο και περισσότερα παιδιά στις μέρες μας μπαίνουν στο σύστημα του δικαιώματος της επιλογής, νιώθοντας ανίκανα ή υπερβολικά φορτισμένα να ασκήσουν φυσιολογικά αυτό το δικαίωμα, εξαιτίας έλλειψης κριτηρίων. Έτσι τα παιδιά χωρίς κανόνες νιώθουν φόρτιση όταν είναι υποχρεωμένα να λειτουργήσουν αυτόνομα.

Τα παιδιά χρειάζονται την υποστήριξη και την ενθάρρυνση των γονιών τους ώστε να γίνουν ικανά να συμμετέχουν ενεργά στην επίλυση καθημερινών προβλημάτων της οικογένειας. Για να διευκολύνουμε τα παιδιά στις επιλογές τους είναι σημαντικό να τους προσφέρουμε κάποια δικαιώματα επιλογής εντός ορίων.

Διαφορετικά τα παιδιά διστάζουν, νιώθουν μπροστά τους το χάος, αποθαρρύνονται και δεν τολμούν.

Είναι απαραίτητη η δημιουργία και τήρηση ενός ημερήσιου προγράμματος με σταθερές ώρες αναφοράς (αφύπνιση, πρωινό, δραστηριότητες εκτός σπιτιού, μεσημεριανό φαγητό, τελετουργικό βραδινού δείπνου και ύπνου – ώστε να δημιουργηθεί ένα συγκεκριμένο ωράριο και τα παιδιά να πατούν σε ένα συγκεκριμένο έδαφος, από το οποίο ενίοτε να μπορούν να παρεκκλίνουν.

Ζ΄ Τι να κάνουμε

Το ζητούμενο για τους γονείς και τους παιδαγωγούς δεν είναι η πιστή και τυφλή υπακοή στις παροτρύνσεις των ειδικών, αλλά η δημιουργική αφομοίωση και η ευέλικτη εφαρμογή των γνώσεων των ειδικών με σεβασμό πάντα στις ιδιαιτερότητες τόσο του κάθε παιδιού ξεχωριστά όσο και του πεδίου του (δηλ. του οικογενειακού, φιλικού και πολιτισμικού του περιβάλλοντος).

Η τυφλή υπακοή των απόψεων των ειδικών μπορεί να οδηγήσει σε μια απρόσωπη ανατροφή, σε μια σχέση ανατροφής στην οποία δε χωράει το συναίσθημα κι ο αυθορμητισμός, δεν επιτρέπονται τα σφάλματα ούτε και οι αποφάσεις κατά βούληση και κατά περίπτωση.

Δε χρειαζόμαστε εξαρτημένους αλλά εμπνευσμένους γονείς και παιδαγωγούς

Ο σύμβουλος ψυχικής υγείας μπορεί να στηρίξει τους γονείς και τους παιδαγωγούς στις πράξεις και τις σκέψεις τους, να καταρρίπτει παγιωμένες αντιλήψεις, να διαχειρίζεται μαζί τους τις νέες εμπειρίες, να θέτει ή να προκαλεί ερωτήματα και να επικεντρώνεται στα σημεία που τους προβληματίζουν. Με άλλα λόγια δεν υπαγορεύεται τι πρέπει να γίνει από τον ειδικό. Οι γονείς είναι αυτοί που ξέρουν καλύτερα πως να υιοθετήσουν τα πιο χρήσιμα λόγια που εισπράτουν από τους ειδικούς και να τα προσαρμόσουν στο δικό τους οικογενειακό περιβάλλον. Οι γονείς χρειάζεται αυτόνομα να τροποποιούν εκούσια τη συμπεριφορά και τους χειρισμούς τους.

Είναι σημαντικό πάντα να θυμόμαστε ότι δεν υπάρχει επάγγελμα γονιός,. Δεν είναι ανάγκη να υπερφορτώνουμε τον εαυτό μας με τεράστιο βάρος που αφορά στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών.  Δεν πρόκειται για αγώνα πρωταθλητισμού. Τα λάθη είναι αναμενόμενα γιατί είμαστε απλώς άνθρωποι κι όχι υπεράνθρωποι. Τα λάθη πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε ως δώρα για να μαθαίνουμε από αυτά και να τροποποιούμε τη συμπεριφορά μας. Δεν κάνει λάθη αυτός που δεν κάνει τίποτα και με το τίποτα δεν μεγαλώνουν υγιώς τα παιδιά.
Είναι εντάξει να κάνουμε λάθη, αρκεί να είμαστε σε εγρήγορση να τα παρατηρούμε και να αυτοβελτιωνόμαστε. Η αρχική παραδοχή έκανα λάθος είναι η χρυσή συνταγή για επανεξέταση της συμπεριφοράς στο μέλλον.

Βάσια Ιγνατίου Καραμανώλη

Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια Gestalt

 ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2022-23

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο Αγιασμός θα γίνει στην αυλή του σχολείου μας, 

τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2022, στις 10:00.

Θα ακολουθήσει η πρώτη ενημέρωση των γονέων 

για βασικά θέματα λειτουργίας του σχολείου.

Καλή Χρονιά και Καλή Πρόοδο σε όλα τα παιδιά μας!

 Ελάτε να φτιάξουμε ένα δροσερό ζελέ 

με γεύση φράουλα!

Ιούνιος 2022

Διαδικασία παρασκευής, κρύο και ζεστό νερό, διάλυση υλικών, μυρωδιά, μοίρασμα σε μπολάκια, τοποθέτηση στο ψυγείο μας, αναμονή και μετά η απόλαυση!

Το σχολείο μασκαρεύτηκε 

και έγινε πιτσαρία!

Φεβρουάριος 2022

Ζυμαράκι, φρέσκες ντομάτες, μπόλικο τυρί, μυρωδικά. Στον φούρνο μας, παρακολούθηση και αναμονή! Και όρεξη πολλή!

Ούτε ψίχουλο δεν έμεινε!

Κι ένα καπελάκι στα γρήγορα με διάφορα υλικά που είχαν περισσέψει, όταν κάποιος είπε να πάει να τα πετάξει...

Πολλές φορές δεν χρειάζονται πολλά για να χαρείς και δεν χρειάζονται πάντα πολλά για να "διδάξεις". 

Η φαντασία είναι το ζητούμενο στην παιδαγωγική...

Θυμάστε τα γέλια που κάναμε όταν η χαρτοσακούλα έγινε κλόουν και τα καπάκια μάτια και στόμα;

Μια κρύα μέρα του χειμώνα: ζεστή σοκολάτα και μπισκότα!

Στην υγειά μας

Δεκέμβριος 2021

Επίσημο, χριστουγεννιάτικο γεύμα!

Γιορτάζουμε και κερνάμε!

Salvador Dali- Το καράβι με τις πεταλούδες

Πηγή: https://stringfixer.com/tags/%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%8C%CF%81

... οι πεταλούδες ζουν μεγάλες περιπέτειες 

 ενώ η αθωότητα ξεντύνεται το τελευταίο της ψέμα... 

(Ο. Ελύτης, Προσανατολισμοί)

Σουρεαλισμός. Πόσο μας ταιριάζει!

Ένα ταξίδι με τα παιδιά στους δρόμους της φαντασίας, στις διφορούμενες εικόνες με τα κρυμμένα μυστικά, στους δρόμους του παραμυθιού και του ονείρου, όπως μπορεί ο καθένας αλλά πάντα με ενεργή την παιδαγωγική μας πυξίδα. 

Διαβάστε λοιπόν τις ερμηνείες τους:

Χρήστος Σ.: “Είναι ένα καράβι με πολλές πεταλούδες. Μάλλον το στόλισαν με πεταλούδες επειδή τους αρέσει να στολίζουν τα πάντα, τους αρέσει το στόλισμα. Τώρα θα σου πω τι γίνεται εκεί, κυρία. Μέσα στο καράβι είναι πολεμιστές που πάνε για πόλεμο με τους κακούς που είναι από άλλη χώρα και μας πήραν ένα κομμάτι από τη δική μας χώρα… ναι, από την Ελλάδα. Το στολίσανε το καράβι με τις πεταλούδες, αλλά αυτές είναι ασπιδοπεταλούδες (!). Είναι σιδερένιες ασπίδες και όταν θα πετάνε σφαίρες οι κακοί θα πέσουν πάνω στις πεταλούδες και αυτές δεν θα σπάνε. Έτσι θα σωθούν οι πολεμιστές και θα νικήσουν. (…) Ναι, κυρία, τις πεταλούδες τις έβαλαν για να τους ξεγελάσουν, θα νόμιζαν ότι είναι πεταλούδες κανονικές και δεν θα ξέρουν ότι είναι ασπίδες. Μέσα στο καράβι αυτό είναι οι Έλληνες, είναι δικό μας καράβι και θα πάρουμε πίσω το κομμάτι που μας πήραν. Μετά, οι Έλληνες θα γυρίσουν με το καράβι από τον πόλεμο στην Ελλάδα και θα τους περιμένουν οι άλλοι Έλληνες με κύπελο και θα χειροκροτούν και θα φωνάζουν: Γιούπι!"

Κίρκη: “Μέσα σ’ αυτό το καράβι είναι άνθρωποι, δέκα άνθρωποι είναι μαζί με τα παιδιά τους, και φεύγουν από ένα νησί με πεταλούδες επειδή σκέφτηκαν να κάνουν διακοπές. Το καράβι έχει ένα σήμα πίσω που είναι μια πεταλούδα χρυσή. Όταν είδαν τη χρυσή πεταλούδα οι πεταλούδες σκέφτηκαν: Να πάμε στο καράβι που έχει τη χρυσή πεταλούδα. Νόμιζαν ότι αυτό το καράβι είναι για τις πεταλούδες επειδή είχε τη χρυσή πεταλούδα και όταν πήγαν είδαν ότι ήταν για ανθρώπους".                                                                          

Δ.: -Δεν μπορούσαν κι αυτές να ταξιδέψουν με αυτό το καράβι;

Κίρκη: "Ναι, μπορούσαν κι αυτές να πάνε. Γιατί όχι;” 

Δ.: -Τι είπαν οι άνθρωποι όταν τις είδαν;

Κίρκη: "Είπαν: Ωραία, μπορούν να έρθουν μαζί μας και οι πεταλούδες και μετά βγήκαν έξω και τις καμάρωναν. Καμάρωναν τα φτερά τους”.

Δ.: -Και τι έγινε μετά;

Κίρκη: "Μετά οι άνθρωποι βγήκαν έξω βόλτα και βγήκαν και οι πεταλούδες. Όλος ο κόσμος που τις έβλεπε τις καμάρωνε και έλεγαν: Τι ωραίες πεταλούδες! Πώς ήρθαν εδώ; Γιατί σ’ εκείνο το μέρος δεν υπήρχαν πεταλούδες και τις έβλεπαν για πρώτη φορά. Οι άνθρωποι μετά έφυγαν και γύρισαν στο νησί τους. Οι πεταλούδες έμειναν οι μισές, κάποιες έμειναν και κάποιες έφυγαν με το καράβι και γύρισαν πίσω. Αυτές που έμειναν ήταν χαρούμενες στο νέο νησί. Οι άνθρωποι έφτιαξαν ένα γλυκό και κέρασαν τον καπετάνιο και τους ανθρώπους για να τους ευχαριστήσουν και τους το πήγαν πριν φύγουν για να το φάνε". Μετά οι άνθρωποι στο καινούριο νησί έφτιαξαν ένα πάρκο για τις πεταλούδες και αυτές έμειναν εκεί για πάντα και ήταν πολύ ευχαριστημένες. Έχουμε κι εδώ ένα πάρκο με πεταλούδες, το ξέρεις κυρία; Έχω πάει εκεί. Είναι ωραία γιατί έχει πεταλούδες αλλά έχει και γρανίτες. .....

Δ.: -Αν έβλεπες το ζωγράφο, τι θα του έλεγες;

Κίρκη: “Θα του έλεγα: Μπράβο, γιατί η ζωγραφιά σου με ευχαρίστησε και είναι πολύ ωραία. Δεν έχω ξαναδεί τέτοια. Είναι πρωτότυπη!"

Μάριος: "Είναι ένα καράβι με πεταλούδες στα κατάρτια και φεύγει από ένα νησί. Φεύγει από το λιμάνι. Μέσα είναι άνθρωποι και ο καπετάνιος. Οι άνθρωποι πάνε ταξιδάκι, πάνε βόλτα. Μετά ήρθαν οι πεταλούδες. Ο καπετάνιος τις φώναξε".

Δ.:-Ξέρει τη γλώσσα τους;

Μάριος: "Ναι, ξέρει να τους μιλάει και τον καταλαβαίνουν. Πάνε σε μια άλλη χώρα και οι πεταλούδες".

Δ.:- Γιατί λες να πηγαίνουν σε μια άλλη χώρα;

Μάριος: “Γιατί δεν είχε λουλούδια εκεί που ήταν”.

Δ.: -Α, και πώς νομίζεις ότι αισθανόταν οι πεταλούδες εκεί που δεν είχε λουλούδια;

Μάριος: “Ήταν λυπημένες επειδή δεν είχε λουλούδια”.

Δ.: -Λοιπόν, τι έγινε; Έφτασαν στην άλλη χώρα;

Μάριος: “Αμέ! Και βρήκαν πολλά λουλούδια”.

Δ.: -Ωραία. Τι χρώμα είχαν τα λουλούδια;

Μάριος: “Ήταν μπλε και κόκκινα”.

Δ.: -Μύριζαν;

Μάριος: “Ναι, μύριζαν πολύ ωραία”.

Δ.: -Και τι έκαναν οι πεταλούδες μόλις είδαν τα λουλούδια;

Μάριος: “Έτρεξαν πετώντας απάνω στα λουλούδια”.

Δ.: -Ήταν χαρούμενες;

Μάριος: “Πολύ χαρούμενες. Και ο καπετάνιος ήταν χαρούμενος”.

Δ.: -Πολύ ωραία. Και μετά τι έγινε;

Μάριος: "Ε, μετά οι άνθρωποι πήγαν βόλτα και μετά γύρισαν πίσω στο νησί τους”.

Δ.: -Και οι πεταλούδες τι έκαναν;

Μάριος: “Οι πεταλούδες δε γύρισαν πίσω. Έμειναν για πάντα στην άλλη χώρα”.

Δ.: -Επειδή είχε λουλούδια ε;

Μάριος: “Ναι, επειδή είχε λουλούδια αλλά και επειδή οι άνθρωποι εκεί στο νησί που ήτανε πρώτα, τις κοπανούσανε και πεθαίνανε, όπως αυτή που είναι κάτω κάτω πεσμένη. (...) Ναι, δεν σου το είπα στην αρχή αλλά αυτό γινότανε. Και γι’ αυτό οι πεταλούδες δε γύρισαν πίσω”.

Δ. -Πες μου τώρα, πώς σου φαίνεται αυτός ο πίνακας ζωγραφικής;

Μάριος: "Είναι λίγο παράξενος... δεν ξέρω. 

Δ.: -Αν έβλεπες το ζωγράφο, τι θα του έλεγες;

Μάριος: "Τι θα του έλεγα; Ε, πολύ ωραία ξέρεις και ζωγραφίζεις!"

Ζωή: “ Είναι ένα καράβι σε αυτό τον πίνακα, κυρία, και μέσα είναι πειρατές. Αυτοί οι πειρατές αγαπούσαν τις πεταλούδες, επειδή φέρνουν την άνοιξη. Στο νησί, στο λιμάνι είναι κάποιοι κύριοι που οδηγούν τις πεταλούδες για να πάνε στο καράβι. Το κάνουν με τις σημαίες και τους δείχνουν που να πάνε. Το καράβι με τους πειρατές θα πάρει όλες τις πεταλούδες και θα πάει σε ένα άλλο νησί γιατί σ’ αυτό το νησί τους ενοχλούν. Όταν πήγαν όλες οι πεταλούδες στο καράβι έφυγε το καράβι και πήγε σε μια άλλη πόλη, στο άλλο νησί και εκεί μόλις το είδαν είπαν: -Τι παράξενο καράβι είναι αυτό! Δεν ξαναείδαμε τέτοιο καράβι και ζήλεψαν που οι πεταλούδες πήγαιναν μόνο σε αυτό και όχι στα δικά τους καράβια. Και οι πειρατές έφυγαν κι από αυτό το νησί και πήγαν σε ένα άλλο πιο μακρινό. Εκεί οι άνθρωποι μόλις το είδαν στο λιμάνι είπαν: -Τι ωραίο καράβι! Θέλουμε κι εμείς να μπούμε και να πάμε ένα ταξίδι με αυτό το καράβι. Οι πειρατές τους πήραν μαζί τους και ο καπετάνιος ξεκίνησε . Ήταν πολύ ωραία και μετά από λίγο οι άνθρωποι πήγαν στις καμπίνες και κοιμήθηκαν. Το καράβι ταξίδευε όλη τη νύχτα και το πρωί που ξύπνησαν οι άνθρωποι είδαν ότι είχαν φτάσει σε μια μαγική πόλη γιατί εκεί έμεναν νεράιδες. Οι νεράιδες είπαν ότι οι πεταλούδες είναι υπέροχες και ότι τις θέλουν να μείνουν για πάντα στην πόλη τους, μαζί τους. Οι πεταλούδες συμπάθησαν τις νεράιδες και ήθελαν να μείνουν μαζί τους. Έτσι ο καπετάνιος με τους πειρατές και τους άλλους ανθρώπους ξεκίνησαν και οι πεταλούδες έμειναν με τις νεράιδες. Αλλά και οι πειρατές συμπάθησαν τις νεράιδες και επειδή τους άρεσε πάρα πολύ η χώρα τους, αποφάσισαν και είπαν: Θα πάμε τους ανθρώπους στην πόλη τους πίσω και μετά θα γυρίσουμε να μείνουμε για πάντα κι εμείς μαζί με τις νεράιδες και τις πεταλούδες. Και αυτό έγινε και ζήσανε μαζί για πάντα οι πειρατές με τις νεράιδες και τις πεταλούδες και ήταν πολύ ευτυχισμένοι όλοι".

-Δ: - Για πες μου τώρα, αν έβλεπες το ζωγράφο τι θα του έλεγες;

Ζωή: "Θα του έλεγα: Μπράβο! Είναι πολύ ωραίο αυτό που ζωγράφισες και μου άρεσε. Δεν έχω ξαναδεί τέτοια ζωγραφιά!"

Κωνσταντίνος: “Είναι μια ωραία εικόνα και παράξενη, γιατί στον ουρανό βλέπω ένα σύννεφο, σαν άνθρωπος είναι, φαίνεται το φεγγάρι γιατί είναι βράδυ και ένα καράβι με πολλές πεταλούδες. Αυτό το καράβι φεύγει από το νησί για άλλο νησί. Μέσα είναι δύο άνθρωποι, ο καπετάνιος και ένας φίλος του. Οι πεταλούδες ήθελαν να ξεκουραστούν και να βρουν κάτι να φάνε και δεν υπήρχε τίποτα εκεί κοντά. Δεν υπήρχε ούτε ένας κήπος! Προσπαθήσανε, ψάξανε παντού, πήγανε και στις πέτρες και ψάχνανε, η μία είναι ακόμα εκεί στις πέτρες, και σηκώνανε τις πέτρες να βρουν κανένα λουλούδι, επειδή στο χώμα και στο νερό γίνονται λουλούδια. Το νερό όμως ήταν αλμυρό και δεν είχε λουλούδια, γιατί τα λουλούδια δεν αντέχουν το αλμυρό νερό. Τσάμπα πήγαν εκεί. Και αποφάσισαν να πάνε στο κατάρτι του πλοίου, μήπως βρουν λουλούδια και φαΐ. Αλλά δεν είχε τίποτα, αφού ήταν πλοίο. Τότε είπαν: -Να φύγουμε από αυτό το μέρος. Να πάμε σε ένα άλλο νησί με το πλοίο. Ε, πήγαν και σε λίγο φτάσανε και βρήκαν λουλούδια και ήταν πολύ ευχαριστημένες. Ο καπετάνιος όταν είδε τις πεταλούδες, του άρεσαν αλλά τον ενοχλούσαν, γιατί δεν έβλεπε μπροστά του. Δεν τις έδιωξε όμως. Σε λίγο φτάσανε στο άλλο νησί. Οι πεταλούδες πέταξαν και βρήκαν τους κήπους και ο καπετάνιος με το φίλο του πήγαν βόλτα. Κάποιος από εκείνο το νησί είδε τις πεταλούδες και τις αγόρασε από τον καπετάνιο. Έδωσε στον καπετάνιο λεφτά, εκατό ευρώ του έδωσε, και τις πήρε όλες. Ο καπετάνιος ευχαριστήθηκε. Τέλειωσε τη βόλτα του και γύρισε στο καράβι του και πήγε με το φίλο του στο νησί του. Ο άλλος που τις αγόρασε χάρηκε και τις έβαλε σε πενήντα κήπους, που είχε, και οι πεταλούδες τρώγανε από τα λουλούδια όσο θέλανε. Ο άνθρωπος ήταν πολύ ευχαριστημένος που βρήκε τόσο ωραίες χρωματιστές πεταλούδες και γέμισε τους κήπους του. Τότε μια μέρα, όλοι οι αστυνόμοι που το έμαθαν πήγαν να δουν τι συμβαίνει. Κατάλαβαν ότι δεν έγινε κλεψιά και έφυγαν. Ο άνθρωπος τους είπε πώς τις είχε αγοράσει τις πεταλούδες με τα λεφτά του. Το έμαθε το νέο και ο βασιλιάς και πήγε να δει τις πεταλούδες για να δει μήπως κανένας θα τους έκανε κακό. Αλλά κατάλαβε πως κανένας δεν τους έκανε κακό, μόνο καλό και ησύχασε. Είδε πόσο ωραίες ήταν οι πεταλούδες, τις έβλεπε, τις έβλεπε και τις καμάρωνε γιατί δεν είχε δει ποτέ του τόσο ωραίες πεταλούδες. Μετά έφυγε με την άμαξά του και γύρισε στο παλάτι του. Πήγε όμως κι άλλες φορές, πολλές φορές, στους κήπους και καθόταν εκεί και καμάρωνε τις πεταλούδες".

Δ.:-Αν συναντούσες το ζωγράφο τι θα του έλεγες;

Κωνσταντίνος: Στο ζωγράφο θα έλεγα: "Πολύ όμορφη ζωγραφιά, κύριε Νταλί! Μπορείς να ζωγραφίσεις πολύ όμορφα πράγματα και λίγο παράξενα! Έχω δει κι άλλες ζωγραφιές σου και το μουστάκι σου, που είναι πολύ ωραίο και πολύ αστείο και έχουμε γελάσει πάρα πολύ με την κυρία Γιάννα όταν σε είδαμε σε μια φωτογραφία στον υπολογιστή, επειδή θέλαμε να δούμε πώς είσαι”.  

  

Μάνια: "Είναι ένα πλοίο...πέταξαν οι πεταλούδες και πήγαν όλες στο κατάρτι. Πήγαν επειδή θέλουν να δουν τι γίνεται εκεί. Βλέπουν ότι το καράβι βυθίζεται. Οι ναύτες έχουν χωθεί μέσα, γιατί φοβούνται. Όμως σε λίγο το κύμα θα σταματήσει και το καράβι θα σηκωθεί. Οι πεταλούδες θα ήθελαν να το βοηθήσουν να σηκωθεί αλλά δεν μπορούν, γιατί έχουν μόνο φτερά, δεν έχουν χέρια". 

Δ:- Σταμάτησε τελικά το κύμα;

Μάνια:-"Ναι, σταμάτησε και το καράβι σηκώθηκε και τότε οι πεταλούδες πέταξαν μακριά.

Δ:-Πού λες να πήγε μετά το καράβι;

Μάνια: "Το καράβι συνέχισε να ταξιδεύει αλλά πήγε κι έπεσε στα βράχια, επειδή ο καπετάνιος αυτός δεν οδηγούσε, είχε παρατήσει το τιμόνι. Το καράβι έσπασε”.

Δ:- Ο καπετάνιος και οι ναύτες τι απέγιναν;

Μάνια: "Κολύμπησαν και άλλοι πνιγήκανε και μερικοί πήγανε σε ένα άλλο νησί, μακριά και ζούσανε εκεί, χωρίς τίποτα".

Δ:-Αν συναντούσες το ζωγράφο τι θα του έλεγες;

Μάνια: "Ε, θα του έλεγα πως ζωγραφίζει ωραία".

Δέσποινα: “Το καράβι ξεκίνησε από ένα νησί να πάει για ψάρεμα. Μέσα είναι ψαράδες και άλλοι τους χαιρετούν από το νησί. Αυτοί που τους χαιρετούν είναι κι αυτοί ψαράδες που σήμερα δεν πήγαν για ψάρεμα και τους λένε: -Να προσέχετε να μη ψαρέψετε τις πεταλούδες στη θάλασσα! Καλό ταξίδι και καλό ψάρεμα!                                               

Είναι άνοιξη και οι πεταλούδες πέταξαν στο καράβι, γιατί θέλουν να πουν στους ψαράδες ότι υπάρχουν καρχαρίες κάτω από τα νερά, από δεξιά και να μην πάνε από κει. Και έτσι οι ψαράδες τις άκουσαν και πήγαν από την άλλη μεριά και γλίτωσαν. Αυτές είναι πεταλούδες που προειδοποιούν, έχουν πιο μεγάλη δύναμη από τις κανονικές. Κόντευε να νυχτώσει… οι ψαράδες έπιασαν πολλά ψάρια και μετά τα μαγείρεψαν και τα έφαγαν. Φώναξαν ένα ευχαριστώ στις πεταλούδες και μετά γύρισαν στα σπίτια τους και κοιμήθηκαν.

Δ:-Αν συναντούσες το ζωγράφο τι θα του έλεγες;

Δέσποινα: "Στον Dali θα έλεγα:- Μπράβο! Το έκανες πολύ ωραίο κι αυτό το έργο. Έχω δει και το άλλο έργο σου με το βιβλίο-γλάρους και έχουμε συζητήσει με την κ. Γιάννα. Εγώ έχω φτιάξει μια άλλη ιστορία για κείνο το έργο (ανάρτηση: Οι εποχές και οι μήνες/Δεκέμβριος 2021). Μπράβο σου, γιατί κάνεις παράξενα έργα και πολύ ωραία!"